Szczerość w relacji z otoczeniem- czy zawsze się to opłaca?

Szczerość w kontaktach międzyludzkich to chyba sprawa szalenie ważna prawda? Czysta relacja, bez kłamstw, kłamstewek, głupich niedopowiedzeń- marzenie prawda?  Czy w ten sposób nie żyłoby się łatwiej? Zawsze wydawało mi się, że tak, ale czasem nachodzą mnie wątpliwości…. Czy na pewno zawsze tak jest? Czy  „walenie” prosto z mostu, bez owijania w bawełnę czasem nie wychodzi nam bokiem? Z doświadczenia już wiem, że bywa różnie.

Wyobraźcie sobie więc sytuację kiedy ktoś znajomy opowiada Wam o swoich problemach czy trudnych sprawach. W zamian oczekuje porady, chce poznać nasz punkt widzenia, pyta o nasze zdanie. Oczekuje wsparcia. To  zrozumiałe, bo czasem każdy z nas potrzebuje wsparcia ze strony innych. Tutaj często pojawia się pierwszy problem, bo zauważyłam, że są dwa typy osób oczekujących wsparcia:

  1.  Osoba, która liczy , że podniesiesz ją na duchu,  powiesz, że wszystko będzie dobrze, że sobie poradzi, że jest silna i dzielna,  da radę;
  2.  Osoba, która oczekuje permanentnego użalania się nad nią, „oj moje biedactwo, w jakiej strasznej sytuacji się znalazłaś. Co teraz? Jak sobie poradzisz? Ojej.                                                                                              I tu właśnie pojawia piw pierwszy konflikt. Jesteśmy zupełnie różni i mamy zgoła inne oczekiwania. Jeżeli czytaliście moje wcześniejsze wpisy, to wiecie już, że nie lubię użalać się nad sobą, że w każdej trudnej sytuacji staram się myśleć pozytywnie. Tak samo więc traktuję innych, którzy oczekują mojego wsparcia, a to nie zawsze spotyka się z zadowoleniem potrzebujących.  Jeżeli ktoś oczekuje mojej pomocy, czy duchowego wsparcia nie sądzę aby wspólne użalanie w czymkolwiek pomogło. Staram się przecież podnieść rozmówcę na duchu, a nie zdołować jeszcze mocniej prawda?                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  Kolejny przykład. Ktoś pyta nas co zrobilibyśmy w ich sytuacji? Sprawa trudna, bo inteligentny człowiek zdaje sobie sprawę, że to nie jest takie oczywiste. zawsze łatwo doradza się kiedy tak naprawdę ten problem wcale nas nie dotyczy prawda? Dlatego warto zastanowić się czy naprawdę znamy odpowiedź. Ok, ale wróćmy do tematu. Przychodzi do Was na przykład przyjaciółka i ma problem. Zagubiona opowiada, że wydarzyło się to czy tamto i Ona załatwiła to tak i tak. I tu często pada pytanie „Uważasz, że dobrze zrobiłam?”. Tutaj znów rozróżniam dwa typy:                                                                                         1. Osoba, która rzeczywiście chce poznać naszą opinie i nasz punkt widzenia;                                                                                                                                                                                                                                               2.  Osoba, która oczekuje tylko i wyłącznie potwierdzenia, że dobrze robi.                                                                                                                                                                                                                                                  W przypadku typu pierwszego sprawa jest zupełnie prosta. Pada proste pytanie, a w zamian prosto i szczerze odpowiadamy. Tak… ale co w przypadku kiedy mamy inne zdanie, kiedy zauważymy, że według nas można to było rozwiązać inaczej? Pojawia się problem. Typ drugi oczekuje, że zawsze ale to zawsze bez żadnego ale, utwierdzimy rozmówcę, że postępuje dobrze postępuje, że to jest jedyna i właściwa droga. Tylko czy to na tym polega szczerość? Chyba nie. Dlatego to często komplikuje nasze relacje, bo kiedy pytani o naszą opinię odpowiadamy zgodnie z naszym przekonaniem, rozmówca czuje się zawiedziony, irytuje się brakiem naszego wsparcia. To czasem  może ochłodzić relację, bo okazuje się, że pojęcie wsparcia często rozumiemy zupełnie inaczej….                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Czy warto więc zawsze szczerze wypowiadać naszą opinię (zaznaczam, że wtedy kiedy ktoś ją o nas prosi)? Podobno szczerość w każdym aspekcie życia powinna być podstawą. Co więc jest ważniejsze? Szczerość, czy mówienie tego co akurat nasz rozmówca pragnie usłyszeć?  Łatwo się w tym wszystkim zagubić. Czasem już sama nie wiem co mam o tym sądzić. Zawsze starałam się traktować ludzi tak jak sama chciałabym być traktowana, więc staram się być szczera, ale zdarza się że ta moja szczera odpowiedź może sprawić komuś przykrość, bo zupełnie mija się z jej oczekiwaniami. Ale patrząc z drugiej strony, kiedy nie wyrazimy własnej opinii, o którą zresztą zostaliśmy poproszeni, czy na tym polega prawdziwa pomoc? No niestety nie. Dlatego wole stosować metodę, która kiedyś psycholog zastosowała wobec mnie, czyli zamiast mówić „źle postąpiłaś, popełniłaś błąd” , wolę powiedzieć „Wiesz co? A może warto spróbować w ten sposób?”. Nikt z nas tak naprawdę nie lubi być krytykowany, a wystarczy użyć trochę innych zwrotów i można zaoszczędzić sobie i rozmówcy nieprzyjemnych sytuacji.                                                                                                                                                                                                                                      A Wy? Jakie macie zdanie na ten temat? Warto być bezwzględnie szczerym?                                                                                                                                                                                                                                                 Zapraszam Was do dzielenia się ze mną swoimi spostrzeżeniami w komentarzach, oraz do polubienia mojej strony https://www.facebook.com/zpamietnikazolz/.

4 thoughts on “Szczerość w relacji z otoczeniem- czy zawsze się to opłaca?

  1. Kiedyś słyszałam, że ludzie dzielą się na : lubianych i tych, którzy mówią prawdę. Coś w tym jest. Warto być szczerym, ale we wszystkim potrzebna jest rozwaga i wyczucie 🙂

  2. Jak dla mnie szczerość zawsze jest w cenie… Wiadomo, czasem nie warto mówić komuś czegoś, co go zrani a i tak nie wpływa jakoś na jego życie, ale mimo to stawiam na mówienie prawdy 🙂

  3. Ja podchodze do tego tak: skoro wymagam od drugiego szczerości to musze liczyc sie z tym ze niekoniecznie bedzie to cos co chcialabym uslyszec . z drugiej strony jakbym chciala slyszec tylko to co chce to po co sie pytac albo poruszac dany temat 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *